Özür Dilerim
Ben hiç iyi birisi olamadım. Hep özür diledim. hep kaybettim. Ama gerçekten neyi kaybettiğim hakkında hiç bir fikrim yok. Pencerenin dibinde gezinen bir kuş gibi hissediyorum. Sanki öylesine yazılmış, çizilmiş ve karalanmış şeyler var ki o pencere de, konuşsam ömrüm yetmeyecek farkındayım. Şu an ne olsa beni kurtarır, ne yapsam kaçarım o pencereden, nasıl ki tutmaz artık kolumdan? Mübalağa yapmadan yaşıyorum Dünya'da, yapamıyorum da. Belki saatlerce izlesem, yürüsem, dursam, koklasam bana bir faydası olacaktı. Ve nitekim sadece durmayı yeğledim yeryüzünde. Hayatımın kopmasını bekledim. Kahramanlık öyküleri anlattım kimse umursamadı, bende de öyle ufak bir tebessüm ile durdum. Dururken nasıl yorulduğumu sana anlatamam, sen de farkındasın. Bir çok hayatın içinde bulunmak, pencereni genişletmeye çalışmak hep iz bırakıyor sanki ruhunda. Öyle ya özgürlük de pek bir şey kazandırmıyormuş insana. Belki de özgürlük çerçevelerini hep yanlış tercih etmiştim. Özgürlük mumlarla sınırlıymış meğe...